LEWIS

Door

LEWIS

Gepubliceerd op

October 22, 2015

Tags

advertising

“Welcome back to the GAP! How did those assorted tank tops work out for you?” Stel je voor dat je een winkel binnenstapt, door een irisscan wordt herkend en vervolgens een op jouw aangepaste boodschap te horen krijgt.


In de film Minority Report uit 2002, die zich afspeelt in het jaar 2054, is dit de normaalste zaak. Het artikel ‘Instagram daagt reclamemakers uit’ in de meest recente Adformatie, deed mij hier aan denken. Is dit nog steeds toekomstmuziek, of is dit stiekem super actueel?

Persoonlijke advertenties

Op Facebook en Twitter zijn advertenties inmiddels niet meer weg te denken. Sinds kort is het ook mogelijk om op Instagram te adverteren. Al deze ads gebruiken data van het platform om jou als gebruiker de meest bij jouw interesses passende advertentie te tonen. Hoewel het in deze gevallen dus binnen een app of site gebeurt (in plaats van in de winkel of op straat), ligt dit niet zo ver af van de realiteit die in 2002 in Minority Report werd geschetst.

Regisseur Steven Spielberg zei hierover:

“The Internet is watching us now. If they want to they can see what sites you visit. In the future, television will be watching us, and customizing itself to what it knows about us. The thrilling thing is, that will make us feel we’re part of the medium. The scary thing is, we’ll lose our right to privacy. An ad will appear in the air around us, talking directly to us.”

Dit komt toch verdomd dicht in de buurt van ons leven anno 2015.

Ook grappig is wat Spielberg in 2002 al zegt over tv. Op de International Broadcasting Convention was personaliseren van tv-reclame een veelbesproken onderwerp. Het is op korte termijn al mogelijk om op lineaire tv en on demand content dynamische digitale reclames in te voegen, gebaseerd op het internetprofiel en het type abonnement van de gebruiker.[1]

Consument in control

Ondanks al deze technologische vooruitgang en verandering heeft de consument wel een zekere mate van controle. Op Instagram kan bijvoorbeeld worden aangegeven dat bepaalde advertenties niet meer getoond hoeven te worden. Als het goed is, worden de advertenties die wel worden getoond, ook minder als opdringerig ervaren, omdat het relevant is voor de gebruiker.

Volgens Arno Lubrun[1], Facebook-directeur Nederland, is persoonlijke relevantie de kracht.

“De kracht van Instagram is dat gebruikers de controle hebben. Door te ontvolgen bepaal je zelf welke content je de moeite waard vindt en welke niet. (..) Dergelijke advertenties zijn niet storend, maar interessant.”

 

Advertenties die er niet uitzien als advertenties

Wegklikken wat je niet bevalt dus. Daar zit meteen het punt; advertenties moeten niet als storend worden ervaren. Hoe doe je dit dan als merk? Nóg beter nadenken wat je doelgroep interessant vindt. Biedt inspiratie, geen pushende berichten. Doe als merk je best om relevant te zijn en mooie content te bieden.

Een voorbeeld van een Nederlandse Instagram advertentie is bijvoorbeeld deze van T-mobile:

In deze ad worden tips gegeven voor betere foto’s met je smartphone. Dit kan voor veel gebruikers interessante content zijn.

Een ander voorbeeld komt van Luxaflex:

Luxaflex wil graag inspireren door een setting te tonen waar hun producten bij passen. Dit is een foto die prima in de gemiddelde Instagram feed past.

Conclusie: de wereld van advertising verandert en vernieuwt nog steeds, waarbij het steeds belangrijker wordt om relevante, mooie en inspirerende content aan te bieden. Ik denk dat we daar als consument zeker van kunnen profiteren. We ontkomen toch niet aan advertenties, dan kunnen het maar beter advertenties zijn die inspireren en die passen bij jou als persoon. Daarnaast kunnen we concluderen dat Spielberg een aardige toekomstvoorspeller is.

Wat vind jij van gepersonaliseerde advertenties?

[1] Beemster, R. (16 oktober 2015). Instagram daagt reclamemakers uit, Beyond the Horizon.Adformatie, p. 36-37.

Neem contact op